दशैंको माहोल सुरु भइसकेको छ । गाउँमा पूजा, टीका र आशिर्वादको चहलपहलले सबैको मनमा उत्साह ल्याउँछ । तर यस वर्ष, रमेश (एक प्रतिनिधि पात्र) को मनचाहिँ केही असहज भएको छ । हरेक वर्ष ऊ आफ्ना बाआमालाई भेट्न दशैंमा गाउँ जान्थ्यो, तर यसपालि परिस्थिति फरक बन्यो ।
गाउँ जाने बाटो धेरै बिग्रिएको छ । निरन्तरको वर्षाले ठाउँ ठाउँमा पहिरो गएको छ र सडक अवरुद्ध छ । केहि दिन अघि भएको भारी वर्षाले बाढी पहिरो जाँदा दशैंमा यात्रा जोखिमपूर्ण बनाएको छ । रमेशलाई बाआमाको यादले सताइरहेको थियो । गाउँका साथीहरूसँग कुरा गर्दा, सबैले बाटोको अवस्था देखेर जानु नपर्ने सुझाव दिएका छन् ।
बाबाले पनि फोनमा भन्नुभयो, “यसपालि नआइज बाबु, बाटो धेरै खराब छ । हामीलाई केही हुँदैन । तिमी जहाँ छौं, त्यहीं बसेर चाड मनाऊ । जीवन ठूलो कुरा हो, बाटो बिग्रिएको बेला आउन जोखिम लिँदा समस्या बढ्न सक्छ ।”
रमेशलाई थाहा थियो, बाबाको कुरा सही थियो । तर मन बुझाउन भने सजिलो थिएन । बाआमालाई भेट्न नपाउनु, दशैंमा टीका थाप्न नपाउनुले मन भारी भएको थियो । तर अर्को कुरा पनि सोच्नुपर्ने थियो । उसकी श्रीमती माया पनि यही दशैंमा आफ्ना बाआमासँग हुन चाहन्थिन् । उनी ससुरालीमा रमेशसँगै दशैं मनाउने उत्साहमा थिइन् ।
“के गरूँ ?” रमेशले एक दिन मायासँग सोध्यो ।
“रमेश, म तिमीलाई बुझ्छु । मलाई पनि दशैंमा बाबाआमालाई भेट्न नपाउँदा असहज लाग्छ । तर हामीले परिस्थिति बुझ्नुपर्छ । तिमीलाई गाउँको बाटो थाहा छ, अहिलेको हालतमा जोखिम लिँदा फाइदा छैन । अर्को वर्ष राम्रोसँग भेटौंला । यसपाली हामी ससुराली जाऔं, बाबा–आमालाई पनि फोन गरेर दशैंको शुभकामना दिन सक्छौं नि,” मायाले संयमित स्वरमा जवाफ दिइन् ।
रमेशको मन शान्त भयो । यो सही समय थियो निर्णय लिन । ससुराली जाने निर्णयमा उनी ढुक्क भए । बाआमालाई भेट्न नपाउनुको पीडा भए पनि, उनीहरूको सुरक्षा र सुखकै लागि यो निर्णय सही थियो भन्ने उनले बुझेका थिए ।
दशैंको दिन, रमेश र माया ससुराली पुगे । ससुरालीमा सबैले हर्षोल्लासका साथ स्वागत गरे । रमेशको मनमा बाआमाको अभाव त थियो, तर यहाँको माया र सद्भावले त्यो खालीपनलाई पुरा गर्न मद्दत गर्यो । ससुरा बुबाले टीका लगाइदिँदा रमेशलाई आफ्नो बाआमाको सम्झना आयो, तर फोनबाट उहाँहरूसँग कुरा गर्दा उनलाई शान्ति मिल्यो ।
रमेशले मनमा सोच्यो, “जीवन कहिले काहीँ योजना अनुसार हुँदैन । तर, जसरी हुन्छ, माया, सद्भाव र परिवारको महत्त्व कहिल्यै परिवर्तन हुँदैन ।” अर्को वर्ष बाटो राम्रो भएपछि, दशैंमा बाआमासँग भेट्न पक्कै जान्छु भन्ने दृढ संकल्प रमेशले मनमनै गरे ।
