एजेन्सी । टी-२० विश्वकप जितसँगै आधुनिक क्रिकेट कोचिङको ठूलो दबाबमा पनि गरिमा र शालीनताबाट सफलतासम्मको यात्रा देखाउने भारतीय टोलीको मुख्य प्रशिक्षक राहुल द्रविडको कार्यकाल पनि समाप्त भयो । तर, ११ वर्षपछि आईसीसीको उपाधि जितेपछि ‘द वाल’ भावुक देखिए ।
फाइनलको ‘प्लेयर अफ द म्याच’ विराट कोहलीले उनलाई ट्रफी दिएपछि उनले आफ्नो भित्री भावनाहरू व्यक्त गरेजस्तो चर्को आवाज निकाले । द्रविडले यस्तो गर्छन् भन्ने कसैले कल्पना पनि गर्न सक्दैन । उनले कहिल्यै सनसनीपूर्ण हेडलाइन दिएनन् तर ग्यारी कर्स्टन जस्तै चुपचाप काम गरिरहे ।
प्रशिक्षकका रूपमा चुनौतीहरू सजिलो थिएन किनभने उनीसँग विश्व क्रिकेटमा सबैभन्दा ठूलो फ्यान फलोइङ भएको टोली थियो र जसमा प्रख्यात स्टारहरू थिए । सन् २०२१ मा श्रीलंकाविरुद्धको सीमित ओभरको शृङ्खलापछि मात्रै उनको चुनौती सुरु भयो । उनलाई नोभेम्बरमा औपचारिक रूपमा भारतको पूर्णकालिक मुख्य प्रशिक्षक बनाइएको थियो ।
उनीअघि रवि शास्त्रीको प्रशिक्षकमा भारतले राम्रो प्रदर्शन गरेको थियो, त्यसैले उनीमाथि टोलीलाई अगाडि बढाउने ठूलो जिम्मेवारी थियो । उनले प्रशिक्षकका रूपमा अष्ट्रेलिया भ्रमण गर्न सकेनन् तर उनको टोलीले अस्ट्रेलियालाई विभिन्न ढाँचामा पराजित गरेको थियो । तर, कमजोर दक्षिण अफ्रिकी टोलीविरुद्धको टेष्ट सिरिजमा एक पराजय र एक बराबरीले उनीहरुलाई सताउने छ ।
मैदानका चुनौतीहरूबाहेक, सुपरस्टारहरूले भरिएको भारतीय ड्रेसिङ रुमलाई सम्हाल्नु पनि कम चुनौतीपूर्ण थिएन । उनलाई थाहा थियो कि सानो कुराले पनि ठूलो कुरा बन्न धेरै समय लाग्दैन । तर, द्रविडसँग परिस्थिति र मानिसहरूलाई सम्हाल्ने ठूलो क्षमता छ, जसको उनले प्रशिक्षकको रूपमा पूरा उपयोग गरे । उनले यस्तो वातावरण बनाए जसमा हरेक खेलाडी फस्टाउन सक्छन् ।
