एजेन्सी । वेस्ट इन्डिजको धरतीमा दक्षिण अफ्रिकासँग भारत भिड्दै थियो । खेल निकै रोमाञ्चक थियो र यो खेल कहिले भारतको पक्षमा त कहिले अफ्रिकाको पक्षमा थियो । धेरै अवसरमा यो खेल भारतको हातबाट बाहिर निस्किएको देखिन्छ । खासमा हेनरिक क्लासेनले अक्षर पटेलको एक ओभरमा २४ रन बनाएर खेलको माहोल नै बदलिदिए ।
यसपछि अफ्रिकालाई अन्तिम ३० बलमा ३० रन मात्र आवश्यक थियो र क्लासेनसँगै डेभिड मिलर जस्ता उत्कृष्ट ब्याट्सम्यान क्रिजमा थिए । त्यसपछि यस्तो लाग्थ्यो कि भारतले एकै वर्षमा विश्व फाइनलमा हारको ह्याट्रिक गर्न गइरहेको छ । भारतीय खेलाडीहरू मैदानमा कडा प्रतिस्पर्धा गरिरहेका बेला मैदानबाहिर एक व्यक्ति चुपचाप खेल हेरिरहेका थिए ।
टिम इन्डियाका मुख्य प्रशिक्षक राहुल द्रविड खेलको हरेक उतारचढावको बीचमा निकै शान्त देखिन्थे । जसरी उनी खेल्दा मैदानमा हेरिरहन्थे । द्रविड प्रशिक्षकको रूपमा अन्तिम ठूलो खेल थियो । सायद आफ्नो हृदयमा धेरै तनाव लिएर, द्रविड म्याचको अन्तिम बलको मात्रै नभई आफ्नो भाग्य टर्नको लागि पनि पर्खिरहेका थिए ।
द्रविड प्रशिक्षक हुँदा टीम इन्डियाले एकै वर्षमा दुई ठूला अवसरमा विश्व च्याम्पियन बन्ने मौका गुमाएको थियो । भारतीय टोली टेस्ट र एकदिवसीय दुवैको विश्वकपको फाइनलमा अवश्य पुग्यो तर अस्ट्रेलियाले दुवै पटक भारतीय टोलीका सबै सपना चकनाचुर पारिदियो ।
टी-२० विश्वकपको फाइनलमा हार देखिन थालेपछि टोलीसहित प्रशिक्षक द्रविडको चिन्ता बढ्न थाल्यो । बारम्बार जितको नजिक पुग्दा पनि आइसिसी विश्वकप जित्न नपाएको पछुताइ लम्बिएको थियो ।
सन् २०११ मा एकदिवसीय विश्व च्याम्पियन बनेपछि, टीम इंडिया ४ पटक आईसीसी विश्वकपको फाइनलमा पुग्यो । जसमा २०१४ को टी-२० विश्वकप, २०२१, २०२३ को टेस्ट विश्व च्याम्पियनसिप र २०२२ को एकदिवसीय विश्वकपको फाइनल पनि समावेश छ ।
द्रविडको वेस्ट इन्डिज कनेक्शन
एक खेलाडीको हैसियतमा राहुल द्रविडले विश्व च्याम्पियन बन्ने सपना कहिल्यै पूरा गर्न सकेनन् तर प्रशिक्षकको हैसियतमा उनले अन्तत: च्याम्पियनको स्वाद चाखे । यसका लागि द्रविडले लामो समय कुर्नुपरेको थियो र वेस्ट इन्डिजको त्यही भूमिमा ताज प्राप्त गरे जहाँ उनका आँखाबाट एक पटक आँसु बगेको थियो । यस पटक पनि आँसु बग्यो तर यो खुशीको आँसु थियो । तर, २००७ मा जे भयो द्रविड र टीम इण्डियाका लागि दुःस्वप्न जस्तै थियो ।
भारत श्रीलंका–बंगलादेशसँग पराजित भएको थियो
सन् २००७ मा टीम इन्डिया वेस्ट इन्डिजमा आयोजित एकदिवसीय विश्वकपमा राहुल द्रविडको नेतृत्वमा बलियो दावेदारको रूपमा गयो । तर, टोलीको प्रदर्शन यति खराब रह्यो कि समूह चरणबाटै बाहिरियो ।
भारतीय टोली बंगलादेश र श्रीलंकासँग लज्जास्पद हार बेहोरेको थियो । यसले भारतीय क्रिकेट फ्यानलाई आक्रोशित बनाएको थियो । भारतीय टोलीविरुद्ध देशैभर प्रदर्शन भएको थियो । कप्तान राहुल द्रविड, महेन्द्र सिंह धोनी लगायत धेरै क्रिकेटरको पुत्ला जलाइएको थियो ।
धोनीले सन् २००७ मा बनाएका थिए च्याम्पियन
राहुल द्रविडले कप्तानी गुमाउनु परेको थियो । तर, सन् २००७ मा नै जब दक्षिण अफ्रिकामा पहिलो विश्व च्याम्पियनसिप खेलिएको थियो, धोनीको कप्तानीमा टीम इन्डिया च्याम्पियन बनेको थियो । त्यसपछि सन् १९८३ पछि अर्थात २४ वर्षपछि भारतले विश्वकप ट्रफी जित्यो । १७ वर्षपछि जब टीम इन्डिया फेरि टी २० विश्व च्याम्पियन बन्यो, मैदान वेस्ट इन्डिजको थियो र फाइनलमा दक्षिण अफ्रिका थियो ।
१७ वर्षअघि वेस्ट इन्डिजसँगको हारका कारण कप्तान द्रविडको आँखामा आँसु थियो, यस पटक सोही वेस्ट इन्डिजमा प्रशिक्षक द्रविडको आँखामा हर्षको आँसु थियो । अब यसलाई निर्वासनको अन्त्य भनौं वा अरू केही, तर राहुल द्रविडले टोलीलाई ताज दिएर प्रशिक्षकको इनिङ्सको अन्त्य गरेका छन् ।
